Dzisiaj Bartek odkrył interesującą rzecz o której ani On ani ja wcześniej nie wiedzieliśmy. Być może i ktoś z Was również o tym nie wie, więc chętnie opowiemy :) Generalnie chodzi o to że… koty nie pływają pod wodą…
przyjrzyjmy się przykładowemu kodowi:
class Fish {
public function BreathUnderwater(){
echo 'ok we can swim';
}
public function Breath(){
//$this is a cat, NOT A FISH
$this->BreathUnderwater();
}
}
class Cat {
public function Swim(){
Fish::Breath();
}
public function Breath(){
echo 'ok we can swim above water';
}
function BreathUnderwater(){
die('sink and die');
}
}
$Cat = new Cat();
$Cat->Swim();
?>
WYNIK:
sink and die
Gdyby kot chciał pływać pod wiodą i oddychać niczym ryba to niestety zginie…
function Swim(){
Cat::Breath();
}
WYNIK:
ok we can swim above water
Natomiast gdyby nasz kot oddychał jak każdy inny to na powierzchni wody na pewno uda mu popływać (o ile ma ochotę :) ).
Mówiąc językiem technicznym: w obiekcie można wywoływać metody z innych klas w sposób statyczny. Natomiast są one wywoływane z poziomu tego obiektu, czyli tak jak gdyby chwilowo były zaimplementowane w tym obiekcie ($this wskazuje na ten obiekt).
A może ktoś zna albo ma pomysł na jakieś praktyczne wykorzystanie tego rozwiązania?
2 Komentarze
Pytacie o praktyczne wykorzystanie… Ależ ono jest BANALNE! I na przykład w podobny sposób działa język Ruby. Tylko, że w nim nazywa się to Modułami ( keyword: module).
A samo wykorzystanie pozwala na “prymitywne” bo prymitywne ale jednak rozszerzanie możliwości już istniejących klas w PHP o nowe funkcje właśnie dzięki takim zakresom zmiennych (tak coś takiego jeśli się nie mylę nazywa się w C++).
Ale dość gadania, czas na przykład:
class Animal {
public function Walk(){
echo “animal {$this->name} is walking”;
}
public function Eat() {
echo “animal {$this->name} is eating”;
}
}
class Mammal {
public function CleanUpFur(){
echo “Mammal {$this->name} is cleaning itself”;
}
}
class Cat {
public function __construct($name){
$this->name = $name;
}
public function Hunt(){
Animal::Walk();
$this->Bite();
Animal::Eat();
Mammal::CleanUpFur();
}
private function Bite(){
echo “Rrrroarrr! “;
}
}
$kotek = new Cat(‘Mruczek’);
>> animal Mruczek is walking
>> Rrrroarrr!
>> animal Mruczek is eating
>> Mammal Mruczek is cleaning itself
Taka technika pozwala na rozszerzanie mozliwości obiektów bez “zaśmiecania” ich przestrzeni nazw zbędnymi funkcjami.
(przykład jest tylko obrazowy i pisany z głowy.)
Ale jednak wygodniejsze ( bo pozbawione odwoływania się do składowych przez ::) jest zwykłe rozszerzanie możliwości klas (keyword: extends).
Co Wy na to?
no właśnie… stosowanie extends jest zdecydowanie ładniejszym i bardziej przejrzystym rozwiązaniem. Aczkolwiek idąc Twoim tokiem rozumowania, w ten sposób można uzyskać “multi-dziedziczenie”? (w przenośni, bo o faktycznym dziedziczeniu nie ma tu mowy) To może być interesujące. Ciekawe jak wtedy zachowuje się ten przykład… trzeba to przećwiczyć ;)
Ciekawe jaki to ma wpływ (owe zaśmiecanie) na wydajność aplikacji